Συγκινεί η τοιχογραφία στη Σχολή Καλών Τεχνών για τους «200» της Καισαριανής - «Μάθημα ζωής»
«Είμαστε συγκλονισμένοι από την αποκάλυψη των φωτογραφικών ντοκουμέντων», αναφέρουν οι φοιτητές της ΑΣΚΤ.
Με διαφορετικούς τρόπους εκδηλώνεται η συγκίνηση που προκάλεσε η αποκάλυψη των συγκλονιστικών, πρώτων γνωστών, φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.
Ήδη τα ντοκουμέντα του εμβληματικού αυτού γεγονότος έχουν οδηγήσει σε νέα αφιερώματα και ιστορικές αναδρομές, στην ανάδειξη βιωμάτων και προσωπικών ιστοριών, αφήνουν όμως το αποτύπωμά τους και στον κόσμο της τέχνης.
Με μια συγκινητική δημιουργία στον τοίχο της σχολής τους, οι φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών μετέτρεψαν σε τοιχογραφία μία από τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν, στην οποία οι εκτελεσθέντες εμφανίζονται να βαδίζουν ατάραχοι και με ψηλά το κεφάλι στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Η στιγμή αυτή, που αποτυπώνεται πλέον και σε οπτικά τεκμήρια, γίνεται καλλιτεχνική δημιουργία, ως φόρος τιμής για τη θυσία 200 ανθρώπων που δολοφονήθηκαν από τους Ναζί κατακτητές.
Φοιτητές ΑΣΚΤ: «Ο ηρωισμός τους, μάθημα ζωής»
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Φοιτητικός Σύλλογος της Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), τονίζεται:
Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είμαστε συγκλονισμένοι με την αποκάλυψη των φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής.
Κάθε νέος και νέα ένιωσε ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μπροστά στην εικόνα των ηρωικών κομμουνιστών, που βάδισαν στο εκτελεστικό απόσπασμα με περηφάνια και αφοβία. Στεκόμαστε σήμερα με βαθύ σεβασμό μπροστά στη θυσία των 200 της Καισαριανής. Δεν τους θυμόμαστε τυπικά. Σκύβουμε το κεφάλι με επίγνωση ότι πατάμε πάνω σε μια ιστορία γραμμένη με αίμα, με ανείπωτες θυσίες και ανυποχώρητη πίστη σε έναν καλύτερο κόσμο.
Εκείνη την Πρωτομαγιά του 1944, κάτω από τον λαμπρό ήλιο της κατεχόμενης Ελλάδας, 200 κομμουνιστές στάθηκαν απέναντι στις σφαίρες της ναζιστικής Γερμανίας. Τους προσκυνάμε, γιατί απέδειξαν ότι ο άνθρωπος μπορεί να υψωθεί πάνω από τον φόβο.
Προτίμησαν να πεθάνουν, παρά να προδώσουν τα ιδανικά τους. Και με αυτή τους την επιλογή έγιναν γίγαντες και έμειναν αθάνατοι.
Ο ηρωισμός τους δεν είναι ένα μακρινό, ασπρόμαυρο στιγμιότυπο. Είναι μάθημα ζωής. Μας καλεί να μη συμβιβαζόμαστε με την αδικία, να μη σωπαίνουμε μπροστά στην εκμετάλλευση, να μη δεχόμαστε ό,τι τσακίζει τα όνειρα της νέας γενιάς. Μας καλεί να γνωρίσουμε και να διαδώσουμε την ηρωική ιστορία του λαού μας, τη δράση και προσφορά εκατοντάδων χιλιάδων γνωστών και άγνωστων αγωνιστών μέσα από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, που συνέβαλλαν ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί για να τσακιστεί η ναζιστική πολεμική μηχανή και να απελευθερωθεί η χώρα μας. Αυτή η ιστορική αλήθεια είναι που ενοχλεί την αστική τάξη της χώρας μας, τις κυβερνήσεις της, τα διάφορα φασιστοειδή και άλλους θρασύδειλους όπως αυτούς που μέσα στη νύχτα, σαν τα ποντίκια, βεβήλωσαν τις μαρμάρινες επιγραφές με τα ονόματα των 200 εκτελεσμένων.
Η ηρωική ιστορία του λαού μας, του κινήματος του, δεν είναι μια υποσημείωση στα βιβλία, ούτε τα τεκμήρια των ηρωικών θυσιών μπορούν να είναι «θαμμένα», κλειδωμένα σε μουσεία. Είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη αγώνων που μας καλεί να συνεχίσουμε με πείσμα την πάλη για τη ζωή που μας αξίζει κόντρα στο σύστημα που θυσιάζει καθημερινά την ανθρώπινη ζωή στο βωμό των κερδών. Ακόμα κι αν κάποιοι προσπάθησαν ή προσπαθούν ακόμα αυτή την ιστορία να τη συκοφαντήσουν ή να τη σβήσουν, εκείνη επιμένει να επιστρέφει. Γιατί είναι δεμένη με τις ανάγκες και τα όνειρα των πολλών.
Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος στηρίζει το συγκινητικό και παλλαϊκό αίτημα που εκδηλώνεται αυτές τις μέρες για την άμεση επιστροφή στη χώρα μας αυτών των ιστορικών ντοκουμέντων ανεκτίμητης αξίας. Αποτελούν πειστήρια των ναζιστικών εγκλημάτων στην Ελλάδα και του απαράμιλλου ηρωικού αγώνα του λαού μας. Δεν έχουν καμία θέση σε δημοπρασίες και ιδιωτικές συλλογές. Ανήκουν στον ελληνικό λαό.
Με την επιστροφή τους στη χώρα μας, τα ντοκουμέντα αυτά πρέπει να είναι άμεσα προσβάσιμα σε όλο τον ελληνικό λαό και διαθέσιμα για ιστορική έρευνα. Με βάση αυτό, όπως ζητούν με επιστολές τους και συγγενείς των εκτελεσμένων, πρέπει να αποδοθούν στον φυσικό τους χώρο, το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και στο Αρχείο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, του οποίου η πλειοψηφία των 200 υπήρξαν μέλη και στελέχη και για αυτήν ακριβώς την ιδιότητα τους εκτελέστηκαν από τους ναζί. Άλλωστε, εκεί έχουν αποδώσει δεκάδες αντίστοιχα ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα οι συγγενείς των 200 εκτελεσθέντων, όπως προσωπικά αντικείμενα, γράμματα και σημειώματα – με χαρακτηριστικό το «Τελευταίο Σημείωμα» του Ναπολέοντα Σουκατζίδη - με σκοπό τη φύλαξη τους, αλλά και την πρόσβαση του ελληνικού λαού σε αυτά.
«Απ’ τα ιερά τους κόκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι, θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κι η λευτεριά του ανθρώπου. Κι είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι» Κ. Βάρναλης, Πρωτομαγιά του 1944».
